“IK VOELDE MIJN BEEN NIET MEER, IK DACHT DAT IK NOOIT MEER ZOU KUNNEN STAAN!” – schreeuwde Wout van Aert het uit van de ondraaglijke pijn vlak na zijn enkeloperatie. Zijn dagen in het ziekenhuis waren een hel: de wond zwol op, werd blauw en paars, de pijn hield hem wakker en hij gaf het bijna op. Maar slechts tien dagen later zat de Belgische wielrenner alweer op zijn fiets en fietste hij met onwrikbare vastberadenheid zijn eerste rondjes. De grootste schok was echter de röntgenfoto waarop duidelijk de metalen schroeven te zien waren die het bot vastzetten – het bewijs van de ernst van de blessure. Lees de huiveringwekkende details in de reacties! …
Wout van Aerts weg terug uit de hel: pijn, metaal en een onbreekbare wil “Ik voelde mijn been niet meer. […]