In de nasleep van de veelbesproken Van Empel-saga heeft Wout van Aert eindelijk zijn stilte doorbroken en openhartig en emotioneel gereflecteerd op de druk, frustraties en bredere problemen waarmee de professionele wielersport momenteel te kampen heeft. De Belgische ster, die evenzeer bekendstaat om zijn veelzijdigheid als om zijn kalmte, sprak met een ongebruikelijke openheid en maakte duidelijk dat de recente gebeurtenissen een diepe indruk op hem hebben achtergelaten – niet alleen als atleet, maar ook als persoon.
De controverse rond Fem van Empel, die het debat over druk, verwachtingen en het welzijn van atleten opnieuw aanwakkerde, lijkt Van Aert diep te hebben geraakt. Hoewel hij voorzichtig was om geen individuen aan te wijzen, erkende hij dat de situatie een breder probleem in de moderne wielersport weerspiegelt: een meedogenloze eis tot perfectie, versterkt door media-aandacht en oordelen op sociale media. “We praten veel over prestaties, maar te weinig over wat het mentaal kost”, gaf Van Aert toe. “Soms voelt het alsof er geen ruimte meer is om gewoon mens te zijn.”
Van Aerts frustraties vinden hun oorsprong in meer dan één incident. De afgelopen seizoenen droeg hij de last van de allround redder van België – van hem werd verwacht dat hij veldritwedstrijden in de winter zou winnen, klassiekers in het voorjaar, etappes en truien in de Tour de France, en dat hij bovendien altijd met een glimlach op zijn gezicht voor sponsors en fans zou verschijnen. Volgens mensen in zijn omgeving fungeerde de Van Empel-saga slechts als een katalysator, waardoor hij eindelijk zijn gevoelens kon uiten die hij lange tijd voor zichzelf had gehouden.
Wat Van Aert duidelijk dwarszit, is de cultuur van onmiddellijke oordelen. Eén fout, één mindere dag of één emotionele reactie kan snel uitmonden in krantenkoppen en online verontwaardiging. “Mensen vergeten dat achter de resultaten iemand schuilgaat die elke dag traint, die tijd met zijn gezin opoffert, die teleurstellingen heel diep voelt”, zei hij. “Als het misgaat, kan de kritiek overweldigend zijn.”
De Belg wees ook op de rol van data en constante monitoring, waarmee hij de zorgen van verschillende toprenners van de afgelopen tijd herhaalde. Vermogenscijfers, hartslag, trainingsbelasting – alles wordt gemeten, geanalyseerd en vergeleken. Hoewel dit de sport naar nieuwe fysieke hoogten heeft gebracht, vroeg Van Aert zich af of dit ten koste is gegaan van het plezier. “Wielrennen draaide vroeger om racen op instinct. Nu voelen zelfs emoties gecontroleerd aan,” merkte hij op.
Ondanks zijn frustraties benadrukte Van Aert dat zijn opmerkingen geen aanval op de wielersport zelf waren. Integendeel, ze kwamen voort uit liefde voor de sport. Hij benadrukte de verantwoordelijkheid van teams, bonden, media en fans om een gezondere omgeving te creëren, vooral voor jonge renners die doorbreken. “Als we ze niet beter beschermen, blijven we talent verliezen – niet omdat ze niet goed genoeg zijn, maar omdat het te zwaar wordt om te dragen.”
Vooruitkijkend liet Van Aert doorschemeren dat hij zijn prioriteiten heroverweegt en streeft naar een betere balans tussen ambitie en welzijn. Hoewel hij nog steeds even gemotiveerd is om op het hoogste niveau te presteren, was zijn boodschap duidelijk: succes mag niet ten koste gaan van de mentale gezondheid.
Door zich na de Van Empel-affaire uit te spreken, heeft Wout van Aert opnieuw leiderschap getoond – niet door overwinningen of medailles, maar door eerlijkheid. In een sport die geobsedeerd is door kracht, kan zijn bereidheid om kwetsbaarheid te tonen wel eens net zo krachtig blijken.
Be the first to comment