Wout van Aert oogde ijzersterk, maar toen hij de laatste kilometer inging in een groep van veertien renners, was de Belg van Visma | Lease a Bike misschien net iets te gretig. Hij verkleinde de achterstand op de laat opkomende Jan Christen (UAE Team Emirates-XRG) en lanceerde daarmee in feite de sprint voor de uiteindelijke winnaar Mathieu van der Poel.

Dat Van Aert zeer gemotiveerd was voor de vierde etappe van Tirreno-Adriatico was al voor de start duidelijk. Met een scherpe blik in zijn ogen blikte Van Aert vooruit op een zware dag vol beklimmingen en een veeleisende slotklim op 10 kilometer van de finish. “Ik ben goed hersteld van de etappe van gisteren. Het was een erg lange dag, maar niet zo zwaar. Gelukkig was het niet superkoud,” zei hij optimistisch in zijn reactie voorafgaand aan de etappe.
“Ik had deze etappe eerder deze week al op mijn lijstje staan en dit is er een die me goed zou moeten liggen. De finale is zwaar, met een paar beklimmingen. Voor sommige sprinters is dat misschien wat te veel, maar dan komen we op terrein dat me goed ligt,” aldus Van Aert, die vervolgens precies dat scenario zag gebeuren. Teamgenoot Matteo Jorgenson zette een enorme sprint in op de slotklim, waardoor er alleen nog een elitegroep aan de kop overbleef.

Aan de hand van de cijfers van Velon kunnen we zien dat Van Aert – en vrijwel zeker ook Van der Poel en Filippo Ganna – diep in de buidel moesten tasten om de lichtere klimmers bij te houden op de laatste klim van anderhalve kilometer. Met een gemiddeld vermogen van 590 watt bij een gemiddeld stijgingspercentage van 9,1 procent was Van Aert duidelijk in topvorm. Dat komt neer op ongeveer 7,56 watt per kilogram.
Eenmaal boven begon echter een nieuwe race, en volgens Van Aert maakte hij daar een cruciale fout. “Het is altijd moeilijk om te sprinten in een kleine groep. Ik reageerde te snel op die late aanval. Daar had ik mijn sprint al ingezet,” vertelde Van Aert aan de Belgische media, verwijzend naar de actie van Christen.
De grote vraag is of Van Aert de uitslag echt had kunnen veranderen als hij Christen niet had achtervolgd. De Belg zelf was daar niet zo zeker van. “Mathieu vertrok ook van grote afstand. Niemand kon hem daarna nog in zijn wiel volgen. Hij was de sterkste. Dat moet je ook toegeven.”
Be the first to comment